ต้นโศก ดอกแก้ว

สมุดบันทึกของคน คนหนึ่งที่เกิดมาบนโลกใบนี้

เสียดายเงินค่าขนมจังเลย

 
ปกติอยู่เมืองไทยจ่ายค่าโฟมล้างหน้า ครึม รวมถึงโลชั่นต่างๆ เดือนนึงหรือจะว่าปีนึงเลยก็ว่าได้ไม่เกิน พันบาท
พอมาอยู่ที่ญี่ปุ่นอากาศหนาวมากก… แล้วก็แห้ง ทำให้ผิวปกติที่แห้งอยู่แล้วยิ่งแห้งเข้าไปอีก
ผิวแตกสะเก็ดเป็นลายพร้อย เท้าแตกเป็นขุ๋ยลอกได้เป็นแผ่น เจ็บมาก แถมลอกไม่ดีเลือดออกอีกด้วย
ปากก็แตก เลือดซิบๆ ถ้าอยู่เมืองไทยก็กินน้ำพริกไม่ได้เลยหละว่างั้น… เซ็งจริงๆ
โลชั่นที่อุตส่าห์ขนมาจากเมืองไทยว่าอย่างเข้มข้นแล้วก็ยังเอาไม่อยู่
แทนที่จะเอาตังค์มาเป็นค่าขนม ต้องเอามาซื้อครีมต่างๆมากมาย
จะเอาครีมทาหน้ามาใช้กะเท้า ก็ไม่ได้ผล… จะเอาที่เท้ามาใช้กับหน้า ก็ใช่ที่…
ไหนจะ moisture lip อีก และอื่นๆอีก หมดไปหลายพันเลย… เศร้าจัง  เสียดายค่าขนมง่ะ
 
ทั้งชอกโกแลต เค้กเนื้อนุ่มๆ หมดกัน
 
 

มกราคม 6, 2010 - Posted by | เรื่องส่วนตั๊ว… ส่วนตัว |

ยังไม่มีความเห็น

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: